ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள்

அமலனாதிபிரான் - 7

2010-04-27T11:25:00.000-07:00

கையினார் சுரிசங்கனலாழியர் ! நீள்வரைபோல்

மெய்யனார் ! துளபவிரையார்கமழ் நீள்முடி எம்

ஐயனார் ! அணியரங்கனார் ! அரவினணைமிசை மேயமாயனார் !

செய்யவாய் ஐயோ ! என்னைச் சிந்தை கவர்ந்ததுவே.

[விளக்கம்]

"ஐயோ ! இந்த அழகை எங்கனம் சொல்வேன்? (ஆதிசேஷன் என்கிற) நாகத்தினை தனது படுக்கையாகக் கொண்டு ஒரு பெரிய மலை போல கண் வளர்கிறான் ! அழகான சங்கு சக்கரங்களை தன் கைகளில் தாங்கியுள்ளான் ! நீண்ட மணிமுடியில் துளசி மணம் நிறைந்து பரவுகிறதே ! இன்று என் சிந்தை மோசம் போனது ! பல மாய சாகசங்கள் செய்து, ஆதரத்துடன் தன் அடியாரை ஆட்கொள்ளும் என் ஐயன், அன்பே உருவான அரங்கன், இன்று தன் அதரங்களால் என்னை ஆட்கொண்டானே !!"

[கூடுதல் விளக்கம்]

[சொற்பொருள்]

ஆர் - நிறைந்த; நன்றாக; அழகான;
சுரி - சுழி; துளை
ஆர் சுரி சங்கு - நன்றாக சுழிந்துள்ள சங்கு;
ஆர் சுரி சங்கு - கலை அழகு மிகுந்து விளங்கும் அழகான துளை சங்கு;
ஆழி - சக்கரம்
அனலாழி - தீ உமிழும் சக்கரம்; கண்ணை பறிக்கும் ஒளியுடன் திகழும் சக்கரம்;
வரை - மலை
மெய் - உடல்
துளபம் - துளசி
துளப விரை - துளசி மணம்.
துளப விரை ஆர் கமழ் - துளசி மணம் நிறைந்து கமழும்.
அணி - அழகு, அன்பு, இனிமை; அடுக்கு; வரிசை; ஆபரணம்
அரவு - நாகம்; (இங்கு ஆதிசேஷன்)
மிசை - மேல்; மேலிடம்
மேய்தல் - உறைதல்
செய்ய வாய் - சிவந்த வாய்

[ஒப்புநோக்கு]

அமலனாதிபிரான் - 6

2009-09-20T22:33:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 6
துண்ட வெண்பிறையன் துயர் தீர்த்தவன்* அஞ்சிறைய
வண்டுவாழ் பொழில் சூழ் அரங்கநகர் மேய அப்பன்*
அண்டரண்ட பகிரண்டத்தொரு மாநிலம் எழுமால் வரை* முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர் அடியேனை உய்யக் கொண்டதே.

[விளக்கம்]
அழகான சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் வாழும் பொழில்களால் சூழப்பெற்ற அரங்கம்; அங்கு வாசம் செய்யும் ரங்கநாதன், முன்பொரு சமயம் சிவபெருமானின் துன்பத்தைப் போக்கினான். உலகங்கள், உயிர்கள் அனைத்தையும் படைக்கும் அந்த அரங்கனே ப்ரளய காலத்தில் அனைத்தையும் தன் கண்டம் வழியாக உள்ளே விழுங்கி விடுகிறான். அரங்கனின் அந்தக் கண்டம் கொண்டுள்ள அதிசயமான அழகைப் பாருங்கள் ! அந்த அழகு இன்று என்னை அடிமை செய்து (உலக சிற்றின்பங்களில் என் மனம் சிக்காமல்) என்னைக் காப்பாற்றியது.

[கூடுதல் விளக்கத்தைத் திறக்க இந்தச் சுட்டியைத் தட்டவும்]

(துண்ட வெண்பிறையன் துயர் தீர்த்தவன்) - "துண்ட வெண்பிறையன்" என்பது, வெண்மையான துண்டாக உள்ள பிறை நிலாவைத் தலையில் அணிந்திருக்கும் சிவபெருமானைக் குறிக்கும். தனக்கு சமமாக பிரமன் இருக்கக் கூடாது என்ற நினைப்பினாலோ, அல்லது வேறு காரணம் பற்றியோ, தன்னைப் போன்றே ஐந்து தலைகளைக் கொண்டிருந்த ப்ரம்மாவின் ஒரு தலையைக் கிள்ளியதால், சிவபெருமான் ப்ரம்மஹத்தி தோஷத்தை அடைந்தார். இதனால் அவர் கபாலம் ஏந்தியவராய் மூவுலகும் திரியுமாறு நேர்ந்தது. அவரது அந்தத் துயரத்தைத் திருமால் நீக்கிய அருட்செயலை மாத்ஸ்ய புராணத்தில் சிவபெருமான் பார்வதிக்கு உரைக்கிறார். இந்த அருட்செயலால் திருமால் "ஹரசாப விமோசன பெருமாள்" என்றும் அழைக்கப் பெறுகிறார். (திருக்கண்டியூர் திவ்ய தேசத்தில் மூலவர் பெயர் இதுவே.)

(அண்டரண்ட பகிரண்டத்தொரு மாநிலம் எழுமால் வரை) - இங்கு "அண்டர்" என்பது வானில் வாழ்பவரைக் குறிக்கும். "அண்டர் அண்டம்" என்பது வானுலகம். "பகிரண்டம்" என்பது, அதற்கும் அப்பாற்பட்ட உலகங்களை குறிக்கும். "ஒரு மாநிலம்" என்பது இந்தப் பெரிய பூமியைக் குறிக்கும். "எழு மால் வரை" என்பது ஏழு பெரிய மலைகளைக் குறிக்கும். இவ்வளவு விரிவு ஏன் எனில், பகவான் அத்தனை உலகங்களையும் கபளீகரம் செய்யும் செயலைக் குறித்து ஆழ்வார் வியப்பு மேலிடப் பாடியதாம் என்று பூர்வர்கள் உரை.

(முற்றும் உண்ட கண்டம்) - உலகங்களில் உள்ளவற்றை வற்றச் செய்து, எல்லாம் சுருங்கின பிறகு விழுங்கினான் என்பதில்லை. உள்ளே எல்லாம் உள்ளபடியே இருக்க ஒன்றும் மிச்சமில்லாமல், முழுவதுமாய் விழுங்கினான்.

இந்த பாசுரத்தில் அண்டியவர் துயர் தீர்க்கும் அரங்கன் அருளையும், ப்ரளய காலத்தில் எல்லா உலகங்களையும் தன் கருணை வெள்ளத்தினால் தன்னுள் விழுங்கி வயிற்றில் வைத்து காக்கும் திறனையும், அந்த கருணை வெள்ளம் உட்புகும் கண்டத்தின் அழகினையும், அந்த அழகே தம்மை வேறு அற்ப விஷயங்களில் சிக்காதவாறு காப்பாற்றிய திறத்தினையும் ஆழ்வார் பாடுகிறார்.

[சொற்பொருள்]

அம் - அழகிய
சிறை - சிறகு; இறக்கை
(அம் + சிறை = )அஞ்சிறை - அழகிய சிறகு
மாநிலம் - பெரிய பூமி
அண்டர் அண்டம் - வானோர் உலகம்
பகிரண்டம் - வெளி உலகம் ("பஹிர் அண்டஹ" வடமொழி ஆக்கத்தில் பகிரண்டம் ஆயிற்று)
எழுமால் வரை - ஏழு பெரிய மலைகள்
கண்டம் - கழுத்து

[ஒப்புநோக்கு (மறைந்து உள்ளது)]

அமலனாதிபிரான் - 5

2009-09-11T23:52:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 5

பாரமாய பழவினை பற்றறுத்து* என்னைத்தன்
வாரமாக்கி வைத்தான் வைத்ததன்றி என்னுள் புகுந்தான்*
கோரமாதவம் செய்தனன் கொல் அறியேன் அரங்கத்தம்மான்* திரு
வாரமார்பதன்றோ அடியேனை ஆட்கொண்டதே.

[விளக்கம்]
மிகப் பெரிய உக்கிரமான தவம் செய்தேனோ என்னவோ !! பலப் பிறவிகளாக சேர்த்து வைத்திருந்த, எனக்கு பெரும் சுமையாக இருந்த வினைகளை எல்லாம் இந்த அரங்கன் வேருடன் களைந்தான். அதோடு நில்லாமல் என்னை தனக்கு அன்பு செய்ய வைத்தான். அதோடும் நில்லாமல் என் உள்ளத்தினுள்ளும் புகுந்தான். இன்று தன் அழகை எல்லாம் நான் பருகுமாறு காட்சி அளிக்கிறான். மங்களகரமான ஆரம் திகழும் (சொற்களால் விவரிக்க முடியாத) அவனுடைய மார்பழகு என்னை அடிமை செய்ததே ! (அந்த அழகிற்கே ஆட்பட்டு நான் அடிமையானேன்.)

[சொற்பொருள்]
பாரம் - சுமை
பற்று - பிடிப்பு
பழவினை பற்றறுத்து - பழமையான வினைகளின் பிடிப்பினைக் களைந்து
வாரம் - அன்பு; பக்ஷபாதம்;உரிமை
ஆரம் - அணிகலன்; பூ மாலை; சந்தனக் குழம்பு

[கூடுதல் விளக்கத்தைத் திறக்க இந்தச் சுட்டியைத் தட்டவும்]

(பாரமாய பழவினை பற்றறுத்து) - பாவ புண்ணியங்களை அனுபவித்து தொலைப்பது என்பது எத்தனை பிறவிகள் எடுத்தாலும் முடிவுறும் என்று சொல்வதற்கில்லை. இந்த கொடிய வினைச் சுமை தன்னை விட்டு நீங்க அரங்கனே அருள் செய்ததாக ஆழ்வார் பாடுகிறார்.

(என்னை தன் வாரமாக்கி வைத்தான்) - என்னை தனக்கு உரிமையாக்கி வைத்தான். என்னை தன்னிடமே அன்பு செய்ய ஆட்படுத்தினான்.
[லோகசாரங்க முனிவர் வழி விடச் சொல்லியும், அந்தப் பேச்சு தன் காதில் விழாத அளவிற்கு திருப்பாணர் அரங்கனிடம் ஆட்பட்டு மெய்மறந்த நிலையில் இருந்தார். பாணரது நிலை புரியாததால் முனிவர் அவர் மீது கல் எறிய நேர்ந்தது.]

(வைத்ததன்றி என்னுள் புகுந்தான்) - பகவானுக்கு எல்லா கோயில்களையும் விட அவன் அடியார்களின் உள்ளமே மிகவும் உகப்பாக இருக்கிறது. பக்தர்கள் உள்ளமே அவன் உகந்து வாசம் செய்யும் கோயிலாம்.

(கோரமாதவம் செய்தனன் கொல் அறியேன்) - அரங்கனின் உயர்ந்த குணங்களை அறிந்தோர், அவன் பக்கத்தில் இருந்து அவன் அழகை அனுபவிக்க ஆவல் கொள்கின்றனர். குலசேகர ஆழ்வார், தான் என்று தான் அரங்கனின் அருகாமையைப் பெற்று அவனை கண் குளிர காண்பேனோ என்று அங்கலாய்க்கிறார். "திருவரங்கப் பெருநகருள்...கருமணியைக் கோமளத்தைக் கண்டு கொன்டு என் கண்ணினைகள் என்று கொலோ களிக்கும் நாளே" என்று குலசேகரப் பெருமாள் போன்றோர் ஏங்கும் புகழ் பெற்ற தன்மையன், அப்படிப்பட்ட அரங்கன் தனக்கு அளித்தப் பேற்றை எண்ணி திருப்பாணர் வியக்கிறார்.

(திருவாரமார்பு) - திரு + ஆர(ம்) + மார்பு
அரங்கனின் நெஞ்சமானது காருண்யம், எளிமைத் தன்மை, அடியார்க்கு மயங்குதல் என்று சகல விதமான உயர்ந்த குணங்களையும் உடையது. உயர்ந்த பெருமையுடைய அத்தகைய நெஞ்சத்தின் மேல் திகழ்வதால் மங்களகரமான ஆரம். (ஆரம் என்பதற்கு பூ மாலை, அணிகலன், சந்தனம் என்று எதைப் பொருளாகக் கொண்டாலும் பொருந்தும்.)
திரு என்பது தாயாரைக் குறிக்கும். திருமாலின் மார்வில் ஒரு க்ஷணம் கூட பிரியாமல் அவள் குடி கொண்டிருப்பதால், திருவை அணிகலனாக உடைய மார்பு - திருவாரமார்பு. தாயார் மார்வில் வாசம் செய்வதால் அதனால் மங்களகரமானது எனவும் பொருள்படும்.

[ஒப்புநோக்கு (மறைந்து உள்ளது)]

(என்னுள் புகுந்தான்) - பகவான் தன்னுள் புகுந்ததை திருப்பாணாழ்வார் பாடுவதை போல நம்மாழ்வாரும் பாடுகிறார்.
"திருமால் வந்தென் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்" - திருவாய்மொழி (10.8.1)
"பேரேன் என்றென் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்" - திருவாய்மொழி (10.8.2)

திருப்பாற்கடல், வைகுந்தம், துவாரகா போன்ற இடங்களை இகழ்ந்துவிட்டு தன் மனதில் குடிகொண்டான் என்று பெரியாழ்வார் பாடுகிறார்.
"பனிக்கடலில் பள்ளிகோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என்
மனக்கடலில் வாழவல்ல மாயமணாள நம்பீ" - பெரியாழ்வார் திருமொழி(471)

"வடதடமும் வைகுந்தமும் மதிள் துவராபதியும்
இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே" - பெரியாழ்வார் திருமொழி(472)

(அரங்கத்தம்மான் திருவாரமார்பதன்றோ அடியேனை ஆட்கொண்டதே) - தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரும், "மாயனார் திருநன் மார்வும் மரகத உருவும் தோளும்...." என்று அரங்கனின் திருமார்பழகில் ஈடுபட்டுப் பாடுகிறார். (திருமாலை - 20)

அமலனாதிபிரான் - 4

2009-06-22T00:11:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 4
சதுர மாமதிள் சூழ் இலங்கைக்கு இறைவன் தலைபத்து
உதிர ஓட்டி* ஓர் வெங்கணை உய்த்தவன் ஓத வண்ணன்*
மதுரமா வண்டு பாட மாமயில் ஆட அரங்கத்தம்மான்* திரு வயிற்று
உதர பந்தம் என் உள்ளத்துள் நின்று உலாகின்றதே.

[விளக்கம்]
சதுரமான வடிவில் உயர்ந்த மதில்களால் சூழப்பட்ட இலங்கை நகரம்; அதன் தலைவனாக திகழ்ந்த ராவணன்; அவன் வீரனாக இருந்தாலும் அதர்ம செயல்களில் ஈடுபட்டதால் ராமனின் கோபத்திற்கு ஆளானான். யுத்தத்தில் ராமன் ராவணனை ஓடவிட்டுத் தொலைத்தான். வீரனான அந்த ராமன் காண்பதற்கு அழகிய கடல் வண்ணன்.

முன்னர் ராவணனை வீழ்த்திய அந்த ராமனே இந்த அரங்க மாநகரத்தின் ஸ்வாமியாக உள்ளான். இந்த அரங்க நகருள் வண்டுகள் இனிமையாகப் பாடுகின்றன. சிறந்த மயில்கள் அந்தப் பாட்டிற்கு ஏற்றார் போல ஆடுகின்றன. இன்று அந்த அரங்கனின் (ராமனின் கம்பீரமான) அழகு என் நெஞ்சத்தில் நிலையாக நின்று, மெல்ல அழகாக பவனி வருகின்றது. இந்த அரங்கனின் திருவயிற்றைச் சுற்றி உள்ள ஆபரணம் ஒன்றே போதும் என் உயிரைக் கொள்ள (கொல்ல) !

(சொற்பொருள்)
ஓதம் - கடல்
ஓத வண்ணன் - கடல் நிறத்தன்
உதரம் - வயிறு
உதரபந்தம் - வயிற்றில் கட்டப் பெற்றிருக்கும் ஒருவகை அணிகலன்; அரைப் பட்டிகை;

[கூடுதல் விளக்கம்]

அமலனாதிபிரான் - 3

2009-06-20T03:11:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 3

மந்தி பாய் வடவேங்கட மாமலை*
வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து
அரவின் அணையான்*
அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும் அதன்மேல்
அயனைப் படைத்ததோர் எழில்*
உந்தி மேலதன்றோ ! அடியேன் உள்ளத்து இன்னுயிரே !

[விளக்கம்]
ஸ்ரீரங்கத்திற்கு வடக்கு திசையில் உள்ள வேங்கட மலையில் நின்று அருள் புரியும் வேங்கடநாதனே அரங்க நகருள் ஆதிசேஷன் என்னும் படுக்கை மீது அரங்கனாக கிடக்கிறான். இந்த அரங்கன்(வேங்கடநாதன்) வானில் வாழ்பவரும் வந்து வணங்கும் பெருமை மிக்கவன். முன்பு இவனுடைய அழகிய வயிற்றில் இருந்து 'படைக்கும் கடவுளான பிரமன்' படைக்கப் பெற்றான். இன்று அந்த எழில் வயிற்றில், செவ்வானம் போன்ற நிறத்து ஆடையை அணிந்து கொண்டு, என் இன்னுயிர் அரங்கன் திகழும் அழகே அழகு !! இந்த அழகில் என் உள்ளம் கொள்ளை போகிறதே !! (இந்த அழகிற்கே நான் அடிமையானேன்.)

(சொற்பொருள்)
அயன் - பிரம்மா
மந்தி - குரங்கு
சந்தி - வணக்கம்
அந்தி - செவ்வானம்
உந்தி - வயிறு
அரவு - நாகம் (ஆதிசேஷன்)

[கூடுதல் விளக்கம்]
(மந்தி பாய் வடவேங்கட மாமலை) - குரங்குகள் பாய்ந்து விளையாடும் பெருமை மிக்க திருவேங்கட மலை.

அமலனாதிபிரான் - 2

2009-06-17T03:00:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 2
உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து அண்டமுற*
நிவந்த நீள்முடியன் அன்று நேர்ந்த நிசாசரை*
கவர்ந்த வெங்கணைக் காகுத்தன் கடியார் பொழில் அரங்கத்தம்மான்* அரைச்
சிவந்த ஆடையின்மேல் சென்றதாம் என் சிந்தனையே.

[விளக்கம்]
ஸ்ரீ ரங்கத்தின் தலைவன் பெருமைகள் பல. இவனே முன்பு திரிவிக்ரமனாக, மிக்க மகிழ்ச்சியுடன், விண்ணை முட்டும் அளவு உயர்ந்து உலகங்களை அளந்தான். இவனே ககுத்த வம்சத்தில் பிறந்த ராமன். அன்று தன்னை எதிர்த்து வந்த அரக்கர்களின் உயிரை கொடிய அம்புகளால் கவர்ந்த வீரன். இன்று எனது மனம், முன்பு ராமனாகவும் திரிவிக்ரமனாகவும் திகழ்ந்த பெருமை வாய்ந்த அரங்கனின் அழகில் மயங்குகிறதே! அரங்கனின் இடையில் பொருந்தி உள்ள சிவந்த ஆடையில் ரமிக்கின்றதே !!

(சொற்பொருள்)
உவந்த உள்ளம் - மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய உள்ளம்
கடி - நறுமணம்
ஆர் - மிகுந்த
கடி ஆர் பொழில் அரங்கத்து அம்மான் - மணம் மிக்க பொழில்கள் உடைய அரங்கம்; அதனுடைய சுவாமி.
அண்டம் - வானம்
உற - அடைய; கிட்ட
நிவத்தல் - உயர்தல்; வளர்தல்
நீள் முடியன் - நீண்ட மணிமுடியை (கிரீடத்தை) உடையவன்.
நேர்ந்த - எதிர்த்த
நிசாசரர் - அரக்கர் (வடமொழியில்: நிஷா என்றால் இரவு; இரவில் சஞ்சரிப்பவர்)
கணை - பாணம்; அம்பு
வெங்கணை - கொடிய அம்பு
காகுத்தன் - ககுத்த வம்சத்தில் பிறந்த ராமன்.

[கூடுதல் விளக்கம்]
ககுத்த வம்சத்தில் பிறந்த ராமன், வனவாசம் செய்த காலத்தில், தண்டகாரண்யத்தில் காலம் கழித்த பொழுது அங்கு தவம் செய்து கொண்டு இருந்த முனிவர்களுக்கு இடையூறு செய்த அரக்கர்களின் உயிரை தன் கொடிய பாணங்களால் போக்கினான். பஞ்சவடியில் கர தூஷணர்களையும் அவர்களுடன் பல்லாயிரக் கணக்கான அரக்கர்களையும் தான் ஒருவனே நின்று முடித்தான். ரகுவீரன் பெருமைகள் சொல்லி முடியாது.

அமலனாதிபிரான் -1

2009-06-02T05:14:00.000-07:00

அமலனாதிபிரான் - 1

அமலனாதிபிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த*
விமலன் விண்ணவர்கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்*
நிமலன் நின்மலன் நீதிவானவன் நீள்மதிள் அரங்கத்தம்மான்* திருக்
கமலபாதம் வந்தென் கண்ணின் உள்ளன ஒக்கின்றதே.

[விளக்கம்]
(நறுமணம் கமழும் சோலைகளை உடைய) திருவேங்கட மலையின் நாதன் மிக தொன்மையான தெய்வமும், குற்றம் குறை ஒன்றும் இல்லாதவனும் ஆவான். அவன் வானில் வாழ்பவர்களுக்கு தலைவன். தூய்மையே வடிவானவன். அப்படிப்பட்ட வேங்கடநாதன் முன்னம் என்னை தன் அடியார்களுக்கு அன்பு செய்ய வைத்தான். (அடியார்களிடம் கொண்ட அன்பின் பலனாக) இன்று என் கண்களுக்குள் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் தாமரை பாதங்கள் தாமே வந்து வசிப்பது போல உள்ளதே !

(சொற்பொருள்)
விரை ஆர் பொழில் - பரிமளம் மிக்க சோலை
அமலன், விமலன், நிமலன், நின்மலன் - நான்கு பதங்களும் மாசற்றவன் என்ற பொருளை தரும்.
திருக் கமல பாதம் - பெருமை/மங்களம் பொருந்திய, தாமரை மலரினை போன்ற பாதம்

[கூடுதல் விளக்கம்]
அமலன், விமலன், நிமலன், நின்மலன் - இந்த பதங்களுக்கு வைணவ ஆசார்யர்கள் சில விசேஷ அர்த்தங்களை தந்துள்ளார்கள்.

அமலன் - பரிசுத்தமானவன்; குறைகள் அற்றவன்; மேலும் பிறர் குறைகளையும் களைபவன்.

விமலன் - அண்டியவர்களிடம் குற்றம் காண்பது என்ற குறை இல்லாதவன்.

நிமலன் - அடியார்கள் வேண்டினால் தான் உபகாரம் செய்வேன் என்ற குறை இல்லாதவன். எதையும் எதிர்பாராதவன்.

நின்மலன் - அடியார்களுக்கு செய்யும் உபகாரத்தை "அவர்கள் பேறு பெறுவதற்காக" செய்வதாக நினைக்கும் குறை இல்லாதவன்.
அதாவது அடியார்களுக்கு செய்யும் உபகாரத்தை கூட தன் பேறாக எண்ணி செய்கிறான்.

"நிமலன்......அரங்கத்தம்மான்" - வேங்கடநாதனின் பெருமை மொழிகள் அரங்கனுக்கும் பொருந்துகின்றன.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 12

2009-05-29T10:11:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 12

பல்லாண்டென்று பவித்திரனைப் பரமேட்டியை சார்ங்கமென்னும்
வில்லாண்டான் தன்னை வில்லிபுத்தூர் விட்டுசித்தன் விரும்பியசொல்
நல்லாண்டென்று நவின்று உரைப்பார் "நமோ நாராயணாய" என்று
பல்லாண்டும் பரமாத்மனை சூழ்ந்திருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டே.

[விளக்கம்]
பரிசுத்தமானவனும், பரமபதத்தில் உள்ளவனும், சார்ங்கம் என்னும் வில்லை உபயோகிப்பதில் திறமைசாலியும் ஆன ஸ்ரீமன் நாராயணனை குறித்து வில்லிபுத்தூர் விஷ்ணு சித்தர் (பெரியாழ்வார்) பிரேமையுடன் பாடிய இந்த பல்லாண்டு பாசுரங்களின் சிறப்பு ஒப்பில்லாதது. இந்த பாசுரங்களை விருப்பத்துடன் மகிழ்ந்து உரைப்பவர்கள் என்ன பலனை பெறுவார்கள் என்றால், அவர்கள் பரமபத நாதனான ஸ்ரீ ஹரியை சூழ்ந்து இருந்து, "நமோ நாராயணாய" என்று கோஷித்துக் கொண்டு நித்ய இன்பம் எய்துவர்.

(சொற்பொருள்)
பவித்திரன் - தூய்மையானவன், மாசற்றவன்.
பரமேட்டி - பரம்பொருள், பரமபத நாதன்
சார்ங்கம் - திருமால் கையில் உள்ள வில்லின் பெயர்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 11

2008-12-10T08:27:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 11

அல்வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணிகோட்டியர்கோன் அபிமானதுங்கன்
செல்வனைப் போல திருமாலே நானும் உனக்குப் பழவடியேன்
நல்வகையால் நமோ நாராயணா என்று நாமம் பல பரவிப்
பல்வகையாலும் பவித்திரனே உன்னை பல்லாண்டு கூறுவனே.

[விளக்கம்]
லக்ஷ்மீநாதனே ! திருக்கோட்டியூர் நகரத்தின் தலைவனான செல்வ நம்பியை போல நானும் உனக்கு பழைமையான அடிமை கண்டாய் ! நல்ல முறையில்(உள்ளத்தில் அன்புடன்) நாராயண, கேசவ, மாதவ என்று உன்னுடைய நாமங்களை பரவி உனக்கு பல்லாண்டு பாடுவேன் !

(சொற்பொருள்)
அல்வழக்கு - தகுதியற்ற செயல்
துங்கன் - உயர்ந்தவன்.
பவித்திரன் - தூயவன்.

[கூடுதல் விளக்கம்]
எப்பொழுதும் உயர்ந்த செயல்களையே புரியும் சாது ஜனங்களால் பெருமை பெற்ற நகரம் திருக்கோட்டியூர். அதன் தலைவரான செல்வநம்பி திருமால் மீது உயர்ந்த பக்தி உடையவர்.
"நான் திருமாலின் அடிமை" என்ற அபிமானத்தினால் உயர்ந்தவர். அதனால் ஆழ்வார் அவரை "அபிமானதுங்கன்" என்று குறிப்பிடுகிறார்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 10

2008-12-08T07:50:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 10

எந்நாள் எம்பெருமான் உன் தனக்கு
அடியோம் என்று எழுத்துப்பட்ட*
அந்நாளே அடியோங்கள் அடிக்குடில்
வீடுபெற்று உய்ந்தது காண்*
செந்நாள் தோற்றித் திருமதுரையுள்
சிலை குனித்து* ஐந்தலைய
பைந்நாகத்தலைப் பாய்ந்தவனே
உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுதுமே.

[விளக்கம்]
எங்கள் தெய்வமே ! உனக்கு நாங்கள் அடிமைகளாக என்று மாற்றம் அடைந்தோமோ அன்றே எங்கள் குடி நல்ல கதியை அடைந்தாகிவிட்டது. வடமதுராவில் ஒரு மங்களகரமான தினத்தில் அவதாரம் செய்தாய் ! பிருந்தாவனத்தில் காளியன் தலையில் நர்த்தனம் ஆடினாய் !
திவ்ய பூமியான மதுராவில் வில்லை முறித்தாய் ! உனக்கு பல்லாண்டு சொல்லக் கடவோம் !!

(சொற்பொருள்)
பைந்நாகம் - (காளியன் என்ற பெயர் பெற்ற) வலிமை பொருந்திய நாகம்.
சிலை - வில்
குனித்தல் - முறித்தல்

[கூடுதல் விளக்கம்]

"செந்நாள் தோற்றி" - மதுராவில் ஒரு அஷ்டமி தினத்தில் நடு இரவில் சிறைச்சாலையில் கிருஷ்ணாவதாரம் நிகழ்கிறது. கம்சனிடம் கொண்ட பயத்தினால் வசுதேவர் கிருஷ்ணனை தன்னுடைய நண்பரும் சகோதரரும் ஆன நந்தகோபருடைய வீட்டில் கிடத்துகிறார். நந்தருடைய வீட்டில் யசோதை செல்லமாக கோகுலத்திலும் பின்னர் பிருந்தாவனத்திலும் கண்ணன் பல விதமான லீலைகள் புரிந்த வண்ணம் வளர்கிறான்.

ஐந்தலைய பைந்நாகத்தலைப் பாய்ந்தவனே - பிருந்தாவனத்தில் கண்ணன் நிகழ்த்திய காளிங்க நர்த்தனம் என்ற லீலையை நினைந்து பாடுகிறார்.

கண்ணனை மதுரைக்கு வரவழைத்து கொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்ட கம்சன் ஒரு சூழ்ச்சி செய்தான். தனுர் யாகம் என்றொரு யாகத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தான். "தனுர் யாகத்தில் பலராமனும் கண்ணனும் பங்கு பெற வேண்டும்" என்று கபடமான அழைப்பினை விடுத்தான். அதனையும் ஏற்று பிருந்தாவனத்தில் இருந்து நந்தகோபன், ஆயர் குல பெரியோர், பலராமன் மற்றும் தன் நண்பர்கள் புடை சூழ கண்ணன் மதுரா நகரம் வந்தான். மதுராவில் கம்சனுடைய யாகசாலையை அடைந்த கண்ணன், மதுராவின் உண்மையான நாயகன் வந்து விட்டதை மதுரா ஜனங்கள் புரிந்து கொள்ளும் வகையிலும், தான் மதுரா வந்து விட்டதை கம்சனுக்கு அறிவிக்கும் முகமாகவும், வாயிலில் தொங்க விடப்பட்டு இருந்த பலம் பொருந்திய வில்லினை முறித்தான். அப்படி அவன் வில்லினை உடைத்தது பெருத்த இடி போன்றதோர் சப்தத்தை உண்டு பண்ணியது. அந்த இடி போன்ற நாதம் அதர்மத்திற்கு சாவுமணி அடிப்பது போன்று இருந்தது. இந்த லீலையை பல ஆழ்வார்களும் பாடி பரவசம் கொள்கிறார்கள்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 9

2008-10-24T07:15:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 9

உடுத்துக் களைந்த நின் பீதக ஆடை
உடுத்துக் கலத்ததுண்டு*
தொடுத்த துழாய் மலர் சூடிக் களைந்தன
சூடும் இத்தொண்டர்களோம்*
விடுத்த திசைக் கருமம் திருத்தித்
திருவோணத் திருவிழவில்*
படுத்த பைந்நாகணைப் பள்ளி கொண்டானுக்குப்
பல்லாண்டு கூறுதுமே.

[விளக்கம்]
உன்னுடைய அடியவர்களாகிய நாங்கள் உனக்கு படைக்கப்பட்டு மாறிய உணவையே உட்கொள்கிறோம். உனக்கு சாற்றிய துளசி மாலைகளையே விரும்பி வாங்கி அணிந்து கொள்கிறோம். திவ்யமான உன்னுடைய திருமேனியின் சம்பந்தம் பெற்ற ஆடைகளையே அணிந்து கொள்கிறோம். எங்கள் எஜமானனான நீ உன் அடியார்களான எங்களுக்கு இடும் வேலைகளை நன்றாக செய்து உன்னை மகிழ்விப்போம். பாற்கடலில் பாம்பணையில் அழகாக பள்ளி கொள்ளும் உனக்கு, சிறந்த இந்த திருவோண தினத்தில் பல்லாண்டு பாடுவோம்.

(சொற்பொருள்)
பீதக ஆடை - மஞ்சள் நிற ஆடை
துழாய் - துளசி
திருவோணம் - திருமாலுக்கு உகந்த நக்ஷத்திரம்.

[கூடுதல் விளக்கம்]
இன்றும் திருவல்லிக்கேணி போன்ற திருமால் ஆலயங்களில் பெருமாள் உடுத்தி இருந்த வேஷ்டி முதலிய வஸ்திரங்கள் அடியார்களுக்கு ஏலம் இடப்படுகின்றன.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 8

2008-10-24T00:37:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 8

நெய்யிடை நல்லதோர் சோறும்
நியதமும் அத்தாணிச் சேவகமும்*
கையடைக்காயும் கழுத்துக்குப் பூணொடு
காதுக்குக் குண்டலமும்*
மெய்யிட நல்லதோர் சாந்தமும் தந்து
என்னை வெள்ளுயிர் ஆக்க வல்ல*
பையுடை நாகப் பகைக் கொடியானுக்குப்
பல்லாண்டு கூறுவனே.

[விளக்கம்]
கருடனை கொடியாக உடையவனே! உண்பதற்கு ருசியான உணவு, உண்ட பின் தாம்பூலம், அணிய நல்ல அணிகலன்கள், உடலில் பூசிக் கொள்ள வாசனை மிகுந்த சந்தனம் என்று பல வகையிலும் எனக்கு அருள் புரிந்து என்னுடைய மனதையும் தூய்மை செய்யும் உனக்கு பல்லாண்டு கூறுவேன் !

[கூடுதல் விளக்கம்]
"கொடியோன்" என்பது கொடியை உடையவன் என்ற பொருள் தரும்.
கருடன் நாகர்களின் பகைவன். திருமால் தன்னுடைய உடலில் கருடனை ஒரு கொடியாக சுற்றி கொண்டு விளங்குகிறார். அதனால் "நாகப் பகை கொடியோன்" என்று அழைக்கப் பெறுகிறார்.

த்வாரகா நாதனான கிருஷ்ணனுடைய திவ்யமான தேரின் கொடியில் கருடச் சின்னம் பொறிக்கப் பெற்று இருக்கும். கருடனை தேர்க்கொடியாக உடைய கிருஷ்ணனுக்கு பாடிய பாசுரமாகவும் பொருள் கொள்ளலாம்.

பேரன்பு மயமான கிருஷ்ணன் தன்னுடைய பக்தர்களின் எல்லா விதமான தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்து தன்னை விட்டு அகலாத வண்ணம் பார்த்துக் கொள்கிறான் என்பது பாசுரத்தின் உட்குறிப்பு.

(சொற்பொருள்)
அடைக்காய் - பாக்கு; தாம்பூலம்;
நியதமும் - எப்பொழுதும்.
சேவகம் - ஊழியம்.
அத்தாணிச் சேவகம் - கொலு மண்டபத்தில் பெருமாள் வீற்றிருக்கும் வேலையில் அவருக்கு செய்யும் ஊழியம் (மாலை அணிவித்தல், சாமரம் வீசுவது முதலியன) ; நீங்காத பகவத் சேவை அல்லது அனுபவம் என்றும் பொருள் கொள்வர்.
மெய் - உடல்
மெய்யிட நல்லதோர் சாந்து - உடலில் பூசிக் கொள்ள வாசனை மிகுந்த சந்தனம்.
வெள்ளுயிர் - வெண்மையான உயிர்; உள்ளத்தூய்மை உடைய உயிர்

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 7

2008-10-01T07:19:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 7

தீயிற் பொலிகின்ற செஞ்சுடராழி
திகழ் திருச்சக்கரத்தின்*
கோயிற் பொறியாலே ஒற்றுண்டு நின்று
குடிகுடி ஆட்செய்கின்றோம்*
மாயப் பொருபடை வாணனை
ஆயிரந் தோளும் பொழிகுருதி
பாயச் சுழற்றிய ஆழி வல்லானுக்குப்
பல்லாண்டு கூறுதுமே.

[விளக்கம்]
வட்ட வடிவானதும், செம்மையான ஒளியுடன் சுடர் விட்டுக்கொண்டு நெருப்பை விட சிறப்பாக பொலிந்து மின்னுவதும், மங்கலமயமானதும் ஆன திருமாலின் சக்கரம், முன்பு ஒரு சமயம் பாணாசுரனின் மிகுதியான தோள்களை துணித்தது. சுதர்சனம் என்ற புகழ்ப்பெற்ற அந்த சக்கராயுதத்தை பயன்படுத்துவதில் வல்லவனான கிருஷ்ணனுக்கு, பக்தர்களாகிய நாம் பல்லாண்டு கூறுவோம் !!

[கூடுதல் விளக்கம்]
வாணன் என்கிற பாணாசுரன் ப்ரஹலாதனுடைய வம்சத்தில் பிறந்த அசுரன். ஆயிரம் கைகளை பெற்ற இந்த அசுரன், மாயப் போர் புரிவதில் தேர்ந்தவன். தன்னுடைய புஜ பராக்ரமத்தினால் யாவரையும் வென்று மிகுந்த செருக்கை அடைந்தான். அவனுடைய ஆணவத்தை அழிக்கும் பொருட்டு த்வாரகாவின் நாதனான கிருஷ்ணன் அவனுடன் போர் புரிந்து தன்னுடைய சக்கராயுதத்தினால் அதிகமான கைகளை துணித்தான். இவ்வாறு அசுரனை கொல்லாமல் அவனுடைய ஆணவத்தை மட்டும் கொன்று அருள் புரிந்த கிருஷ்ணனுக்கு ஆழ்வார் பல்லாண்டு பாட வேண்டுகிறார்.

இந்த பாசுரத்தில் "கோயிற் பொறி" என்பது சங்கு சக்கர சின்னம் இடும் சாதனத்தை குறிக்கும்.
மஹாவிஷ்ணுவின் அடியார்கள் தங்களுக்கு அவனை விட்டால் வேறு கதி இல்லை என்று
சரணாகதி செய்வர். அவ்வாறு சரணாகதி செய்து விட்டதற்கு அடையாளமாக தங்களுடைய கைகளில் சங்கு சக்கர குறியிட்டு கொள்வார்கள். இவ்வாறு அடையாளம் இட்டுக் கொண்டு வழி வழியாக பகவானுக்கு தொண்டு செய்யும் தொண்டர்கள் நாம் என்று ஆழ்வார் சொல்கிறார்.
(நாம் என்றுமே இறைவனிடம் நெருங்கிய தொடர்பை உடையவர்கள் என்பது குறிப்பு.)

(சொற்பொருள்)
ஆழி - வட்டம்; சக்கரம்
பொறி - குறியிடும் சாதனம்

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 6

2008-10-01T07:05:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 6

எந்தை தந்தை தந்தை
தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் தொடங்கி*
வந்து வழி வழி ஆட்செய்கின்றோம்
திருவோணத் திருவிழவில்*
அந்தியம் போதில் அரி உருவாகி
அரியை அழித்தவனைப்*
பந்தனை தீரப் பல்லாண்டு
பல்லாயிரத்தாண்டு என்று பாடுதுமே.

[விளக்கம்]
என்னுடைய தந்தை, பாட்டனார், அவருடைய பாட்டனார் என்று ஏழு தலைமுறைகளாக பகவானுக்கு சேவைசெய்கிறோம். திருவோண நக்ஷத்திரத்திலே நரஸிம்ஹனாக தோன்றி, பகைவனான இரண்யகசிபு என்கிற அசுரனைகொன்ற ஹரியின் களைப்பு தீர "பல்லாண்டு" பாடுங்கள் !

[கூடுதல் விளக்கம்]
பகவான் என்றும் பக்தர்கள் வசப்பட்டவன். அவர்களுடைய துன்பத்தை பொறுக்க முடியாதவன். இரண்யகசிபு பரம பாகவதனான ப்ரஹலாதனை பல விதமான கொடுமைகளுக்கு ஆட்படுத்தியதால் இறைவனுடைய கோபத்திற்கு ஆளானான்.

ஆழ்வார் பகவான் மீது அளவற்ற அன்பை உடையவர் என்பதால் அசுரனை கொன்ற காரியம் பகவானுக்கு களைப்பை உண்டு பண்ணியதாக நினைத்து அந்த களைப்பு நீங்க "பல்லாண்டு" பாடுகிறார். நம்மையும் பாட தூண்டுகிறார்.

(சொற்பொருள்)
அம் - அழகிய
அந்தியம் போது - அழகிய மாலைப் பொழுது
பந்தனை - சோர்வு, ஆயாசம்
அரி - சிங்கம், எதிரி, குரங்கு என்று பல பொருள் கொண்ட பதம்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 5

2008-09-27T08:32:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 5

அண்டக்குலத்துக்கு அதிபதியாகி
அசுரர் இராக்கதரை*
இண்டக்குலத்தை எடுத்துக் களைந்த
இருடீகேசன் தனக்கு*
தொண்டக் குலத்தில் உள்ளீர் வந்து
அடி தொழுது ஆயிரநாமம் சொல்லிப்
பண்டைக் குலத்தைத் தவிர்ந்து
பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்மினே.

[விளக்கம்]
(பகவானின்) தொண்டர் கூட்டத்தில் உள்ளவர்களே ! வாருங்கள் !!
எல்லா உலகங்களுக்கும் தலைவானாகவும், சக உயிர்களுக்கு தீமை புரியும் அசுர ராக்ஷச கூட்டத்தை வேருடன் களைந்து அனைவருக்கும் பாதுகாவலானாகவும், முற்றும் துறந்த முனிவர்கள் வணங்கும் தெய்வமாகவும் விளங்கும் ஹ்ருஷீகேசனை போற்றுவோம். அவனுடைய அடி தொழுது, கேசவா, நாராயணா, மாதவா, கோவிந்தா, விஷ்ணு மதுசூதனா, திருவிக்ரம, வாமனா, ஸ்ரீதரா, ஹ்ருஷீகேசா என்று அவனுடைய நாமங்களை பாடி பரவுவோம். பொறுமையுடன் ஆயிர நாமங்களையும் உளம் குளிர சொல்லுவோம்.

(சொற்பொருள்)

குலம் - 1. கூட்டம், குழு; 2. இனம்

அண்டம் - உலகம்

அண்டக்குலம் - பல்வேறு உலகங்களின் கூட்டம்.

இராக்கதர் - இராக்ஷசர்கள்.

இண்டர் - கொலை முதலிய இழிவான செயல்களை புரிபவர். (கொலைஞர்)
இண்டக்குலம் - கொலைஞர் கூட்டம்.

இருடி - புலன்களை அடக்கிய முனிவர்.

இருடீகேசன் - முனிவர்களுக்கு எல்லாம் தலைவன். (ஹ்ருஷீகேசன்) (புலன்களுக்கு தலைவன் என்றும் பொருள் படும்.)

ஆயிர நாமம் - விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 4

2008-09-23T06:56:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 4

ஏடு நிலத்தில் இடுவதன் முன்னம் வந்து
எங்கள் குழாம் புகுந்து*
கூடு மனம் உடையீர்கள்
வரம்பொழி வந்து ஒல்லை கூடுமினோ*
நாடு நகரமும் நன்கு அறிய
"நமோ நாராயணா" என்று*
பாடு மனம் உடை பத்தருள்ளீர்! வந்து
பல்லாண்டு கூறுமினே.

[விளக்கம்]
இறை அனுபவம் வேண்டும் என்ற விருப்பம் உடையவர்களே! இன்னமும் உங்களை ஒரு வரம்பிற்குள் கட்டி போட்டு கொள்ள வேண்டாம். விரைவாக வாருங்கள் ! நாடு நகரம் எல்லாம் அறியும் வண்ணம் "நமோ நாராயணா" என்று பாடும் மனம் உடைய பக்தர்கள் நீங்கள் என்றால், காலம் தாழ்த்தாமல் விரைவாக வந்து எங்கள் குழுவில் கூடி பகவானுக்கு பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

(சொற்பொருள்)
ஏடு - உடல்
ஒல்லை - விரைவு; வேகம்
பத்தர் - பக்தர்

[கூடுதல் விளக்கம்]
"ஏடு நிலத்தில் இடுவதன் முன்னம்" - உயிர் நீங்கி உடல் பூமிக்கு இரையாவதற்கு முன்னம்.
மிகவும் வயதான காலத்தில், இன்னும் சில வருடங்களோ நாட்களோ மட்டுமே உள்ள அளவில்;
அந்த அளவில் நாம் இறைவனுடய அடியார் ஆகி கொள்ளலாம் என்று என்னும் பக்தர்களை நோக்கி அமைந்துள்ள பாசுரம்.
இறை நம்பிக்கை உடைய பக்தர்கள் பலர், தங்களுடைய மனதில் இறைவனின் புகழை பாடி பரவ வேண்டும் என்ற விருப்பம் உடையவர் ஆக இருந்தாலும், பகவத் அனுபவம் பெறுவதற்கு தகுந்த காலம் இதுவல்ல என்று தாங்களே முடிவு செய்வதுண்டு. பல விதமான வரம்புகளையும் இட்டுக் கொள்வதுண்டு. "இந்த வேலையை முடித்து விட்டு பின்னர் கோயிலுக்கு செல்வோம்; வயதான பிறகு இறைவனிடம் செல்வோம்; இப்பொழுது என்ன அவசரம்?" என்று நினைக்கும் பக்தர்களை இப்பொழுதே இறை அனுபவம் பெறுவதற்காக ஆழ்வார் அழைக்கிறார்.

மிகவும் இளம் வயதிலேயே நம்மை இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் செயலானது அன்று அலர்ந்த மலரை அவனுக்கு அர்ப்பணிப்பது போன்றது என்பது ஆன்றோர் மொழி.

"நாடு நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணா என்று" - பக்தர்கள் பகவானின் நாமங்களை பாட அச்சமோ வெட்கமோ படுவதில்லை என்பது குறிப்பு.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 3

2008-09-21T23:01:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 3

வாழாட்பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல்
வந்து மண்ணும் மணமும் கொண்மின் *
கூழாட்பட்டு நின்றீர்களை எங்கள்
குழுவினில் புகுதல் ஒட்டோம்*
ஏழாட்காலும் பழிப்பிலோம் நாங்கள்
இராக்கதர் வாழ்* இலங்கை
பாழாளாக படை பொருதானுக்குப்
பல்லாண்டு கூறுதுமே.

[விளக்கம்]
முறையான ( முழுமையான ) வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பம் உடையவர்களே, வாருங்கள் ! வந்து திருமண் (நாமம்) இட்டு கொள்ளுங்கள். திருமால் அணிந்த துளசி மாலையை சூடிக் கொள்ளுங்கள். ராக்ஷஸர்கள் வாழ்ந்த இலங்கையை ஆண்ட ராவணனின் ஆட்சி பாழ் ஆகும் படி யுத்தம் செய்த ராமனை போற்றுவோம் !

(சொற்பொருள்)
வாழ் - முறைமை; ஒழுக்கம்
இராக்கதர் - ராக்ஷஸர்
படை - ஆயுதம்
பொருதல் - வீசுதல்
ஆள் - ஆட்சி
பாழாளாக - பாழ் + ஆள் + ஆக
பாழாள் => ஆட்சி பாழ்படுதல்
ஆட்படுதல் - அடிமை ஆதல்
கூழ் - உணவு; பொருள்

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 2

2008-09-21T04:10:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 2

அடியோமோடும் நின்னோடும்
பிரிவின்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு *
வடிவாய் நின் வல மார்பினில்
வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு*
வடிவார் சோதி வலத்துறையும்
சுடராழியும் பல்லாண்டு*
படை போர் புக்கு முழங்கும்
அப்பாஞ்சசன்னியமும் பல்லாண்டே.

[விளக்கம்]
(கிருஷ்ணா!) நீயும் உன் பக்தர்களும் என்றும் கூடியே இருக்க வாழ்த்துக்கள்! உனது வலது மார்பினில் அழகாய் குடி கொண்டிருக்கும் லக்ஷ்மி பிராட்டிக்கு ஒரு குறைவும் ஏற்படாதிருக்க வாழ்த்துக்கள் ! அழகிய வடிவுடன் சுடர் விட்டு ப்ரகாசிக்கும் உனது வலது கை சக்கரத்திற்கும் ஒரு குறைவும் வராது இருக்க வாழ்த்துக்கள் ! போர் களத்தில் ஆயுதமாய் புகுந்து எதிரிகளை நடுங்க செய்யும் பாஞ்சஜன்யம் என்கின்ற உனது சங்கும் என்றும் ஒரு குறைவும் இன்றி இருக்க வாழ்த்துக்கள் !

(சொற்பொருள்)
படை - ஆயுதம்
புக்கு - புகுந்து
ஆழி - சக்கரம்
ஆர் - கூர்மை; அழகு
வடிவார் சோதி - வடிவு + ஆர் + சோதி

[கூடுதல் விளக்கம்]
அடியார்கள் - பக்தர்கள்; இறைவனை தங்கள் அன்பினால் கட்டுபவர்கள்; மிகுந்த அன்புடன் பகவானுக்கு தொண்டு செய்வதில் ஆர்வம் உள்ளவர்கள்; எப்பொழுதும் பகவான் அருகிலேயே இருக்கும் விருப்பம் உடையவர்கள்.

பாஞ்சஜன்யத்தின் மகிமை:
மகாபாரத யுத்தத்தில் கண்ணன் தன்னுடைய பாஞ்சசன்னியத்தை எடுத்து கம்பீரமாக முழங்க, அந்த இடி போன்ற முழக்கத்தை கேட்டே கௌரவ சேனையினர் துணிவை இழந்து மனச்சோர்வை எய்தினர்.

பெரியாழ்வார் பகவத் தரிசனம் பெற்ற சமயத்தில் இந்த "பல்லாண்டு" பாசுரங்களை பாடுகிறார். சங்கு சக்கரத்துடன் பிராட்டியுடன் கூடிய பெருமானை தரிசனம் செய்த பெரியாழ்வாரின் கண்ணும் மனமும் களிக்கின்றன. அந்த அனுபவம் என்றும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் தொனிக்க பாடுகிறார்.

கடவுள் வாழ்த்துப் பாசுரங்கள் - 1

2008-09-16T23:24:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - 1

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு*
பலகோடி நூறாயிரம் *

மல்லாண்ட திண்தோள் மணிவண்ணா* உன்

சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு.

[விளக்கம்]
மல்லர்களை அடக்கி ஆண்ட திடமான தோள்களை உடைய கிருஷ்ணா ! உன் சிவந்த பாதங்களின் அழகுக்கு என்றென்றும் ஒரு குறைவும் வராது இருக்க வாழ்த்துக்கள் !!

[கூடுதல் விளக்கம்]
ஒரே சமயத்தில் கண்ணன் திண்மையான தோள்களை உடையவனாகவும், மென்மையான பாதங்களை உடையவனாகவும் பெரியாழ்வாருக்கு காட்சி அளிக்கிறான். கண்ணன் திண்மையும் மென்மையும் ஒருங்கே அமைந்தவன்.

"மல்லாண்ட" கதை:
மதுராவில் கம்சனுடைய மல்லரங்கில் முஷ்டிகன், சாணூரன் என்ற இரு மல்லர்கள் பலராம கிருஷ்ணர்களுடன் சண்டையிட்டு தோல்வியை தழுவினர்.

"என்றென்றும்" என்ற பொருள் தொனிக்கும்படி, பல ஆண்டுகள், பல ஆயிரம் ஆண்டுகள், பல கோடி நூறாயிரம் ஆண்டுகள் என்று ஆழ்வார் நீட்டிக் கொண்டே போகிறார்.

[திருப்பல்லாண்டு பாசுரங்கள் பாடப்பெற்ற பின்னனி]

கீதையில் கிருஷ்ணன், "என்னை நாடி வரும் பக்தர்கள் நான்கு வகை பட்டவர்:
தன்னுடைய துன்பம் போக வேண்டி வருபவர் முதல் வகையினர். ஏதேனும் பொருள் வேண்டி வருபவர் இரண்டாம் வகையினர். ஞானத்தை வேண்டி வருபவர் மூன்றாம் வகையினர். கடைசி வகையினர் ஞானிகள். இவர்களுள் ஞானி எனக்கு பிரியமானவன். அவன் என்னில் ரமிக்கிறான், நானும் அவனில் ரமிக்கிறேன்." என்று சொல்கிறான்.
இதனை படிப்போர் இங்கு ஒரு இயல்பான க்ரமத்தை காணலாம். துன்பத்தில் உள்ளவன் அத்துன்பம் நீங்குவதையே முதற் குறிக்கோளாக கொள்வான். வாழ்வில் துன்பங்கள் இல்லாதவன், புலன்களின் மூலம் அனுபவிக்க முடிகின்ற இன்பங்களின் மீது விருப்பம் கொள்கிறான். எண்ணற்ற இன்பங்களை அநுபவித்த மனிதன் திடீரென ஒரு நாள் பெரும் சலிப்பை அடைகிறான். தன்னுடைய இருப்பு, மற்றும் இவ்வுலகத்தின் இருப்பு குறித்து அவனுக்கு பல கேள்விகள் எழுகின்றன. மன அமைதியை முற்றும் இழந்து, கேள்விகளுக்கான பதில் என்னவாக இருக்கும் என்று பல வகையிலும் தேட முயல்கிறான். இறுதியில் அவற்றிற்கான பதில்களை அறிய இறைவனின் துணையை நாடுகிறான். அவ்வாறு இறைவனை நாடுபவன், "ஜிக்ஞாசு" என்று அழைக்க படும் மூன்றாம் வகையை சேர்ந்த பக்தன்.
மேற்குறிப்பிட்ட கேள்விகளுக்கு பதில்களை பகவானின் அருளினால் உணர்ந்தவன் "ஞானி".

(பகவானின் செயல்கள் விசித்திரமானவை. ஆதலால் மேற் குறிப்பிட்ட க்ரமம், ஆர்வமிகு சிற்றறிவு பூர்வமான ஒரு பார்வையே தவிர பொதுவான விதிமுறையாக கொள்ள முடியாது. உதாரணமாக, பெரும் துன்பமே ஒருவனை உண்மையை அறிய ஆவல் கொள்ள செய்யலாம்.)
ஞானம் அடைந்தவர் சதா இறை உணர்வில் திளைக்கின்றனர். நிலையான இன்பம், பேரின்பம், துன்பத்தின் சாயலே இல்லாத இன்பம், முக்தி, மோக்ஷம் என்று இந்நிலைக்கு பல விதமான பெயர்களை கூறுவர். ஆக, சதா இன்பத்தையே நாடும் மனிதன், நிலை நில்லாத பல வகைப்பட்ட இன்பங்களை துய்த்த பின், இறுதியில் இறை அருளால் நிலையான இன்பத்தை எய்துகிறான். இந்த இறுதி நிலையை அடைய எண்ணற்ற உபாயங்கள் உள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று பக்தி மார்க்கம்.

பக்தி மார்க்கம், "இறைவனிடம் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை" என்பதை அடித் தளமாக உடையது. பகவான் ஒருவன் இருக்கிறான் என்று நம்பிய பிறகே அவனிடம் எதையாவது வேண்டுவது, அன்பு செலுத்துவது பற்றிய பேச்செல்லாம் எழுகிறது. மேலே கண்ணன் குறிப்பிட்ட நான்கு வகையினோரும் நம்பிக்கை உடையவர்கள். அதனாலேயே, "நான்கு வகை பக்தர்களும் உயர்ந்தோர்களே !" என்று கண்ணனே அறுதியிட்டு உரைக்கிறான். எதையாவது வேண்டுவது என்ற சாக்கில் இறைவனை அணுகும் பக்தன் நாளடைவில் பகவானை சொந்தம் கொண்டாட தொடங்குகிறான். தன்னுடைய தாயாகவோ, தந்தையாகவோ, குழந்தையாகவோ, நண்பனாகவோ, எஜமானனாகவோ, ஏதேனும் ஓர் உறவை பாவித்து மேலும் நெருக்கமாகிறான். இப்படி ஒரு பாவனை மூலம் செய்யப்படும் பக்தி "பாவ பக்தி" எனப்படும். "பாவம்", "மஹா பாவமாக" வளர்கிறது. மஹா பாவ பக்தி நாளடைவில் "ப்ரேம பக்தியாக" மிளிர்கிறது. ப்ரேம பக்தி தூய அன்பின் முதிர்ந்த நிலை. அங்கு எந்த விதமான எதிர்பார்ப்பும், வேண்டுதலும் இல்லை. ஆழ்வார்கள் அனைவரும் ப்ரேம பக்தியில் மூழ்கியவர்கள். இவ்வாறு பக்தியில் ஆழங்கால் பட்டதாலேயே "ஆழ்வார்" என பெயர் பெற்றனர்.

வில்லிபுத்தூர் ஆழ்வார், ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் வடபத்ரசாயி பெருமாளிடம் பேரன்பு கொண்டவர்.
கோயில் பட்டரான இவர், தினமும் பெருமாளுக்கு அன்று மலர்ந்த மலர்களால் மாலை சாற்றி புஷ்ப கைங்கர்யம் புரிந்து வந்தார். அதனால் "மாலாகாரர்" என்றும் பெயர் பெற்றார். இவர் சித்தம் சதா மகாவிஷ்ணுவிடம் இருந்ததால் "விஷ்ணு சித்தர்" என்றும் பெயர் பெற்றார். இவர் கிருஷ்ணனிடம் யசோதை போல தாயன்பு கொண்டவர். இவருடைய பெண் ஆண்டாள்.

"பூலோக வைகுண்டம்" என்ற புகழ் பெற்ற ஸ்ரீரங்கம், திருமால் கோவில்களில் முதன்மையானதாக கருதப்படுகிறது. அளவிட முடியாத சிறப்பினால் "பெரிய கோயில்" என்று அழைக்கப்படுகிறது . இங்கு பள்ளி கொள்ளும் கிருஷ்ணன், "பெரிய பெருமாள்" என்று அழைக்கப் பெறுகிறான். சாக்ஷாத் பெரிய பெருமாளுக்கு தன்னுடைய பெண்ணை திருமணம் செய்து கொடுத்து அவருக்கு மாமனார் ஆனதால் வில்லிபுத்தூரார் "பெரிய ஆழ்வார்" என்று அழைக்கப் பெறுகிறார்.

பெரியாழ்வார் அருளிய பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை 473. நாலாயிரத்தை தொகுத்த நாதமுனிகள் பெரியாழ்வாரின் பாசுரங்களுக்கு முதன்மை அளித்து அவற்றை முதலாவதாக வைக்கிறார். இந்த 473 பாசுரங்களுள் முதன்மையானதாக விளங்குவது "திருப்பல்லாண்டு" என்று அழைக்கப்படும் 12 பாசுரங்கள். திவ்ய பிரபந்தம் "தமிழ் வேதம்" என்று போற்றப் பெறுகிறது. வேதத்திற்கு முதன்மையானதாகவும் மங்கள ஒலியாகவும் "ஓம்" என்ற மந்திரம் விளங்குவது போல் பிரபந்தத்திற்கு பல்லாண்டு பாசுரங்கள் திகழ்கின்றன என்பது முன்னோர்கள் மொழி.

பெரியாழ்வார் வாழ்ந்த காலத்தில் மதுரையை தலை நகராக கொண்டு வல்லபத்தேவன் என்னும் பாண்டிய மன்னன் ஆட்சி புரிந்து வந்தான். அவன் ஒரு நாள் இரவு நகர் வலம் வரும் வேலையில் ஒரு யாத்ரீகரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் எதனால் அந்த வயதான காலத்திலும் மிகவும் சிரமப்பட்டு யாத்திரை மேற்கொள்கிறார் என்று அறிய எண்ணிய மன்னன் அவருடன் உரையாடலில் ஈடுபடுகிறான். அந்த யாத்ரீகர், "இரவிற்கு தேவையானதை பகலிலும், மழை காலத்துக்கு தேவையானதை வெயில் காலத்திலும் மறுமைக்கு தேவையானதை இம்மையிலும் தேட வேண்டும் !" என்ற அறிவுரையை மன்னனுக்கு வழங்குகிறார். இது அவனை மிகவும் சிந்திக்க வைக்கிறது. மறுமை - அதாவது இறந்த பின் உள்ள காலம் - அது எவ்வாறு இருக்கும், அப்பொழுது நமக்கு என்ன தேவை இருக்கும், அதற்கு இம்மையில் செய்ய வேண்டுவது யாது முதலான பல கேள்விகள் அவனுடைய சிந்தையில் உதயமாகின்றன. அரசனுடைய அமைச்சராக செல்வநம்பி என்ற பெயர் கொண்ட பெரியாழ்வாரின் நண்பர் பணி புரிந்து வந்தார். அவர் அரசனுடைய கவலை, இறை தத்துவத்தை நன்றாக அறிந்த, பகவத் அனுபவம் உள்ள ஒருவரால் தான் தீர்க்க முடியும் என்று நினைத்து, "பர தத்துவ நிர்ணயம் " செய்தால் இதற்கு விடை கிடைக்கும் என்று சொன்னார். (பரம் - உயர்ந்தது ) அதாவது, இம்மையிலும் மறுமையிலும் நலம் பயக்கும் உயர்ந்த விஷயம் எது? எதை செய்தால் அதனை அடையலாம்? என்று நிரூபணம் செய்ய வேண்டும். அரசன் நாட்டில் உள்ள மதத் தலைவர்கள் அனைவருக்கும் அழைப்பு விடுத்தான். செல்வநம்பி பெரியாழ்வாருக்கும் அழைப்பு கிடைக்குமாறு கவனித்து கொள்கிறார். பல் வேறு மதத் தலைவர்களும் கூடிய சபையில் அரசன் ஒரு பொற்கிழியை உயரமாக கட்டி, "யாருடைய வாக்கு மெய்மையானதோ அதற்கு கட்டுப்பட்டு இந்த பொற்கிழி தாழும். பொற்கிழி அவர்க்கு உரிமை உடையதாகும் !" என்று அறிவிக்கிறான். சபையில் கூடி இருந்தவர் அனைவரும் பேசி முடித்த அளவிலே பெரியாழ்வார் பேச ஆரம்பித்து, ஸ்ரீமந் நாராயணன் தான் பரம்பொருள் என்று அழகாக அனைவரும் ஏற்று கொள்ளும் வகையில் எடுத்து உரைக்க, அவ்வளவிலே அது வரை தாழாத பொற்கிழி அவரை நோக்கி தாழ்ந்தது. சபையில் கூடியிருந்த அனைவரும் கரகோஷிக்க, அரசன் மிகவும் மகிழ்ந்து பெரியாழ்வாருக்கு சகல விதமான மரியாதைகளையும் செய்து பட்டத்து யானையின் மேல் ஏற்றி நகர் வலம் வர செய்கிறான். அப்பொழுது, விளையாட்டு போட்டியில் பரிசு பெற்று திரும்பும் பிள்ளையை நோக்கி பரிவுடன் வரும் பெற்றோர் போல பெருமாளும் பிராட்டியும் கருடன் மேலேறி ஆழ்வாரை நோக்கி வருகிறார்கள். அந்த திவ்ய காட்சியை கண்ட ஆழ்வார், அதன் அழகில் மயங்கி, உள்ளத்தில் அன்பும் பரிவும் பொங்க பாடும் பாசுரங்களே இந்த "திருப்பல்லாண்டு" பாசுரங்கள்.

கண்ணனை மனத்தினால் நினைக்கலாமே !

2008-08-27T08:24:00.000-07:00

திருமாலை - 21

பணிவினால் மனம் அதொன்றிப் பவள வாய் அரங்கனார்க்குத்
துணிவினால் வாழ மாட்டாய்த் தொல்லை நெஞ்சே! நீ சொல்லாய் !
அணியனார் செம்பொனாய அருவரை யனைய கோயில்
மணியனார் கிடந்தவாற்றை மனத்தினால் நினைக்கலாமே?

[விளக்கம்]

மனமே ! பவளம் போன்ற வாயினை உடைய அரங்கனிடம் பணிவாக இருந்து, மிக்க தைர்யத்துடன் (வைராக்யத்துடன்) , அவனையே நினைத்து வாழ்ந்தால் என்ன? போகட்டும் ! ஸ்ரீரங்கத்தில் கண்ணன் படுத்து கிடக்கும் கோலத்தையாவது நீ நினைக்கலாம் அல்லவா?

[கூடுதல் விளக்கம்]
கோயில் எப்படி எனில் சிறந்த பொன்னாலான மலையை (மேரு மலையை ) ஒத்தது.
மணியனார் - மணியை அணிந்து இருக்கும் கிருஷ்ணன் (அல்லது) நீல மணியை ஒத்த கிருஷ்ணன்.

ஜகன்மோஹன வேணுகோபாலன் !

2008-08-20T05:47:00.000-07:00

கருங்கண் தோகை மயிற்பீலி அணிந்து,

கட்டி நன்கு உடுத்த பீதக ஆடை

அருங்கல உருவில் ஆயர் பெருமான்

அவனொருவன் குழல் ஊதின போது,

மரங்கள் நின்று மது தாரைகள் பாயும்;

மலர்கள் வீழும்; வளர் கொம்புகள் தாழும்;

இரங்கும்; கூம்பும்; திருமால் நின்ற நின்ற

பக்கம் நோக்கி அவை பெய்யும் குணமே!

(பெரியாழ்வார்)

கிரிதாரியின் பெருமையை தினமும் கற்பேன் !

2008-08-18T06:42:00.000-07:00

ஓடும் புள்ளேறி* சூடும் தண் துழாய்
நீடு நின்றவை* ஆடும் அம்மானே.

அம்மானாய் பின்னும்* எம்மாண்பும் ஆனான்
வெம்மாவாய் கீண்ட* செம்மா கண்ணனே.

கண்ணாவான் என்றும்* மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
தண்ணார் வேங்கட* விண்ணோர் வெற்பனே.

வெற்பை ஒன்றெடுத்து ஒற்கம் இன்றியே*
நிற்கும் அம்மான் சீர்* கற்பன் வைகலே.

வைகலும் வெண்ணை* கைகலந்துண்டான்*
பொய் கலவாது* என் மெய் கலந்தானே.

கலந்து என்னாவி* நலங்கொள் நாதன்*
புலன் கொள் மாணாய்* நிலம் கொண்டானே.

கொண்டான் ஏழ்விடை* உண்டான் ஏழ்வையம்*
தண்தாமம் செய்து* என் எண் தான் ஆனானே.

ஆனான் ஆனாயன்* மீனோடு ஏனமும்*
தானானான் என்னில்* தானாய சங்கே*

சங்கு சக்கரம்* அங்கையில் கொண்டான்*
எங்கும் தானாய* நங்கள் நாதனே*

நாதன் ஞாலம்கொள்* பாதன் என்னம்மான்
ஓதம் போற்கிளர்* வேத நீரனே.

நீர்புரைவண்ணன்* சீர்ச்சடகோபன்*
நேர்தலாயிரத்து* ஓர்தல் இவையே.

(நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி)

இராமன் வசிக்கும் இடங்கள்

2008-08-17T01:39:00.000-07:00

(Repost due to presence of too many labels.)
தமருள்ளம் தஞ்சை தலையரங்கம் தண்கால்*
தமருள்ளும் தண்பொருப்புவேலை* - தமருள்ளும்
மாமல்லைகோவல் மதிட்குடந்தை என்பரே*
ஏவல்ல எந்தைக்கு இடம்.
-பூதத்தாழ்வார்(இரண்டாம் திருவந்தாதி)

2008-08-17T01:36:00.000-07:00

தமருள்ளம் தஞ்சை தலையரங்கம் தண்கால்*
தமருள்ளும் தண்பொருப்புவேலை* - தமருள்ளும்
மாமல்லைகோவல் மதிட்குடந்தை என்பரே*
ஏவல்ல எந்தைக்கு இடம்.
-பூதத்தாழ்வார்(இரண்டாம் திருவந்தாதி)

2008-08-17T00:57:00.000-07:00

தமருள்ளம் தஞ்சை தலையரங்கம் தண்கால்*
தமருள்ளும் தண்பொருப்புவேலை* - தமருள்ளும்
மாமல்லைகோவல் மதிட்குடந்தை என்பரே*
ஏவல்ல எந்தைக்கு இடம்.

-பூதத்தாழ்வார்(இரண்டாம் திருவந்தாதி)

கேசவன் உள்ள இடங்கள்

2008-08-14T07:24:00.000-07:00

மனத்துள்ளான் வேங்கடத்தான் மாகடலான் * மற்றும்
நினைப்பரிய நீளரங்கத்துள்ளான்* - எனைப்பலரும்
தேவாதி தேவன் எனப்படுவான்* முன்னொரு நாள்
மாவாய் பிளந்த மகன்.
(பூதத்தாழ்வார் இரண்டாம் திருவந்தாதி)

தலைக்கு அணியாவது எது ?

2008-08-14T06:51:00.000-07:00

ஏறடர்த்ததும் ஏனமாய் நிலம் கீண்டதும் முன் இராமனாய்
மாறடர்ததும் மண் அளந்ததும் சொல்லிப்பாடி வண்பொன்னிபே
ராறுபோல் வரும் கண்ணநீர் கொண்டு அரங்கன் கோயில் திருமுற்றம்
சேறுசெய் தொண்டர் சேவடி செழுஞ்சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே
(குலசேகர ஆழ்வார், பெருமாள் திருமொழி )

First Post

2008-08-14T06:31:00.000-07:00

Glory unto the Lord of Tiruallikeni !!
Glory unto the devotees of the Supreme !!